Rivermaya - Ulan Lyrics
Hiwaga ng panahon,akbay ng ambonSa piyesta ng dahon,ako’y sumilongDaan-daang larawan ang nagdaraansa aking paninginDaan-daang nakaraan ibinabalikng simoy ng hanginTatawa na lamang, at ba’t hihikbiAng aking damdamin, pniaglalruan ng baliw at ng ulan.At sinong si mapapasayaw sa ulan,At sinong si mababaliw sa ulanHinulog ng langit,na siyang nag-amponLibu-libong ala-alang,dala ng ambonDaan-daang larawan ang nagdaraansa aking paninginDaan-daang nakaraan ibinabalikng simoy ng hanginTatawa na lamang, at bakit hindiAng aking damdamin, pniaglalruan ng baliw at ng ulan.At sinong si mapapasayaw sa ulan,At sinong si mababaliw sa ulanTatawa na lamang, at bakit hindiAng aking damdamin, pniaglalruan ng baliw at ng ulan.At sinong si mapapasayaw sa ulan,At sinong si mababaliw sa ulanAt sinong si aawit kapag umulan,At sinong si mababaliw sa ulanAt sinong si mapapasayaw sa ulan,At sinong si mababaliw sa ulanUlan, ulan, ulan
