Herman Finkers - Sinterklaas Lyrics
Geen klacht ontvliedt het kindDat blij getint lachtEn gezwind de pracht vindtDoor Sint bedachtEn gebracht in de nachtDie tracht zonder windOf koude machtZo zachtTe vallenDit is nou typisch zo'n Sinterklaasgedichtje he, als het maar rijmt!Dit verhaal begint in Spanje, waar de gulle lach van een buurmeisje hetgroteliefdesvuur ontsteekt in een oude kindervriend.En gul ook als haar lachDat is haar nooit gestreelde boezemweeldeIn haar schoonheid zo omvangrijkDat zij toch wel wat benauwendWordt voor 't arme longenpaarDat daar zo zwoegtDat, gepikeerdHet vaak astmatisch protesteertPrinsheerlijk wiegt de navelknopDaar boven op een warme buikEn van dat zachte kussenvlakGlijdt af een strakdalende lijnDie zedig zich vlijtIn een pluimvers nestjeEn dan verder glijdtLangs prikkelbeste bovenbeentjesKuitsgewijs naar knuffelteentjesDe familie van het meisje kent de oude man.Men vindt hem een vieze oude man.Spoedig krijgt hij half Spanje op zijn nek. Sindsdien loopt Sinterklaasnoodgedwongen verkleed rond.
